Urodziłem się z niedoborem ogniskowym bliższej części kości udowej (PFFD), wrodzoną różnicą w obrębie kończyny, w wyniku której amputowano mi kończynę powyżej kolana. Dopóki w wieku 5 lat nie otrzymałam pierwszej protezy, musiałam się czołgać i skakać, aby złapać wszystko, czego potrzebowałam. Kiedy jednak otrzymałam protezę, mogłam bawić się z innymi dziećmi i zyskać większą autonomię. Mogłabym spacerować z mamą po alejkach w sklepie spożywczym, zamiast siedzieć w wózku na zakupy.
Ale się nie zgiął, więc nie mogłem jeździć na rowerze – i dostałem białej stopy. Nie mogłam kupić takiej w kolorze mojej skóry, bo nie była wówczas dostępna, więc musiałam stawić czoła strachowi i niepokojowi związanemu z wyróżnianiem się, podczas gdy wszystko, czego chciałam, to po prostu dobrze się bawić jak inne dzieci. Kilka miesięcy później w końcu dostałem czarną protezę stopy. Ale ponieważ nie było zbyt wielu zmian w protetyce, było ciemno jak smoła, więc mimo że była to poprawa, nadal nie pasowała do odcienia mojej skóry.
Kiedy miałem 13 lat, dostałem nową protezę nogi, która pozwoliła mi być bardziej funkcjonalną, ale był to zupełnie inny mechanizm, więc musiałem nauczyć się nowego sposobu chodzenia. Była też o wiele masywniejsza niż moje wcześniejsze protezy, więc często upadałam i nosiłam duże, luźne ubrania, aby ją ukryć (na gorącej i wilgotnej Florydzie!).
Ponieważ moje wcześniejsze protezy nie były tak funkcjonalne jak te, które mam teraz, często byłem dla siebie surowy za to, jak mnie ograniczały. Poczułam się jak wyrzutek i nie chciałam stawić czoła swoim niepewnościom.
Dopiero gdy na adaptacyjnym obozie narciarskim spotkałam inne osoby po amputacji, uświadomiłam sobie, że nie jestem sama. Po raz pierwszy spotkałem nawet osobę z moją konkretną chorobą. W końcu poczułem się normalnie, nosząc szorty lub zdejmując nogę, aby odpocząć i obejrzeć filmy.
Zaryzykowałem podróżując z protezą. Ale kiedy coś się zepsuje, naprawiasz to. Nie przemyślaj tego.
Kimber Capriotti
To doświadczenie nauczyło mnie, że moje ciało nie jest dziwne ani niezgrabne; jest sprężysty. Zaczęłam zakochiwać się w swoim ciele i po powrocie z obozu napisałam swoją pierwszą piosenkę „Unlimbted”. Chodzi o świadomość, że moje ciało może więcej niż tylko świetnie wyglądać — pomaga mi przejść przez wszystko, czego potrzebuję w życiu. Przypominam sobie o tym za każdym razem, gdy mierzę się z wyzwaniem.
To przekonanie, że moja proteza mnie nie powstrzymuje, pozwoliło mi grać w koszykówkę, kiedy prawdopodobnie nie miałem po co grać w koszykówkę, chodzić na równoważni w ramach ćwiczeń gimnastycznych, a ostatnio podczas wycieczki urodzinowej wspinać się po skałach w kierunku wodospadu w Puerto Rico. Skończyło się na tym, że złamałem protezę, ale hej, było warto.
Zaryzykowałem podróżując z protezą. Ale kiedy coś jest zepsute, naprawiasz to. Nie przemyślaj tego. A teraz wracam do moich przygód. (Moje najnowsze: aktorstwo i nowa EPka!) Odporność oznacza, że nie stawiam żadnych ograniczeń temu, co mogę zrobić.
Ten artykuł pierwotnie ukazał się w wydaniu Meltyourmakeup.com z maja/czerwca 2022 r.
Jasmine Gomez jest redaktorką dotyczącą stylu życia i handlu na Meltyourmakeup.com, gdzie testuje i pisze o najlepszych produktach do domu, snu, podróży i nie tylko. Posiada tytuł magistra dziennikarstwa cyfrowego i współpracowała z takimi magazynami, jak Seventeen, Teen Vogue, MamásLatinas, Bustle i nie tylko. Kiedy nie robi zakupów online, lubi gotować, tańczyć, ćwiczyć cardio, karaoke i podróżować do miejsc z palmami.
