Jak się podzielone z moim chłopakiem sprawiło, że jestem poranną osobą

Badania mówią, że niezależnie od tego, czy jesteś wczesnym ptakiem, czy nocną sową, jest powiązane z twoimi genami, a około 75% ludzi identyfikuje się jako jedno lub drugie. Kilka miesięcy temu umieściłbym się mocno w tym drugim obozie. Jako ktoś, kto historycznie poszedł spać o 23:00. i (jeśli daj szansę) spałem do 9 rano lub 10 rano, myślałem o sobie przez większość mojego dorosłego życia o takim jak lenistwo lub niedźwiedź koala, poza tym, że jest skłonny spędzić pełną połowę mojego życia w łóżku. Do stycznia tego roku moja „poranna rutyna”, gdybyś mógł to nazwać tak, polegało na tym, że sześć razy uderzyło drzemkę, niechętnie obierając oczy, chwytając telefon ze szafki nocnej, surfując po Internecie przez pół godziny, rozrywając się z łóżka (pozostawiając go nieformalne, oczywiście), pośpiesznie płynące i rzucając trochę. Żel brwi W ciągu 20 minut, które pozostały, zanim absolutnie musiałem iść do pracy. Wszystko to zmieniło się w styczniu 2018 roku zaraz po tym, jak mój chłopak od prawie ośmiu lat i postanowiłem rozstać się.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak rozstanie zmieniło mnie w poranną osobę.

Moja rutyna snu po split

Sam podział był tak przyjazny, jak można było mieć nadzieję, ale nawet przyjazny rozpad , zwłaszcza po związkach tak długich i osiedlonych jak nasze, odwróć swoje życie do góry nogami. W chwili, gdy wyprowadził się z mieszkania, które podzieliliśmy, nagle każda część mojej niegdyś stabilnej (czytaj: trochę nudna, stagnacja) została zakwestionowana-od tego, jak i kiedy zjadłem obiad do tego, co postanowiłem oglądać w Netflix, po to, jak podszedłem do harmonogramu snu.

Ta ostatnia zmiana najbardziej mnie zaintrygowała. Po zerwaniu, bez świadomego wysiłku, codziennie rano budziłem się wcześniej, naturalnie czuję się w pełni pogotowia o 8 rano lub o 8:30 rano zamiast 10 rano. Zacząłem też robić sobie łóżko, puchnąć poduszki i upewnić się, że wszystko ładnie wygląda. Znowu wszystko przyszło organicznie. I chociaż nie wiem, czy wystarczy umieścić mnie w kategorii „wczesnych ptaków”, było na tyle ina, że ​​chciałem cofnąć się o krok i zastanowić się, dlaczego tak się dzieje. Co powiesz na rozpad, może spowodować, że senne lenistwo, takie jak ja, zmienia rutynę snu?

Czy rozpady naprawdę mogą wpływać na sen?

Według Fran Walfish, psycholog , Psychoterapeuta rodziny i relacji Beverly Hills i autor Samoświadomy rodzic , stres związany z separacją może powodować zmiany w harmonogramie snu. „Zakłócenie snu jest zakorzenione w lęku separacji” - wyjaśnia. „Kiedy jesteśmy zestresowani, przechodząc poważne zmiany lub przejścia życia, pierwszym miejscem, w którym widzimy objawy, są zakłócenia snu”. Ma to sens, gdy rozważam moją sytuację - bez względu na to, jak uzasadnione może być rozpad, spanie samotnie w łóżku, które dzieliłeś z kimś przez prawie jedną trzecią życia, jest doświadczeniem dezorientującym. I chociaż łóżko było teraz w pełni moje, wciąż trzymałem się na boku, pozostawiając po mojej lewej stronie upiorną przestrzeń, co trochę mnie budziło każdego ranka, kiedy się obudziłem.

Walfish twierdzi, że jest to całkowicie normalna reakcja na trudne wydarzenia życiowe. „Przerwanie długotrwałego związku jest traumatyczne” – wyjaśnia. „Wiele osób budzi się nie tylko w środku nocy, ale także wstaje znacznie wcześniej rano z dodatkową energią. Siłą napędową tego przypływu energii jest niepokój – fantazyjne psychologiczne określenie strachu.

Kategoryzowałbym większość tego, co czułem po zerwaniu jako wyzwolenie i ulgę, a nie strach, ale nie mogę zaprzeczyć, że nagle nie mając pojęcia, jak wyglądałaby moja romantyczna przyszłość, jak szok dla systemu - ten sam szok, który teraz budził mnie o 8 rano każdego dnia.

Łamanie wzorów snu

Może nie być dowód psychologicznych, ale mam inną teorię, dlaczego mogłem wcześniej powstać i sprawić, że łóżko po przełomie. Z mojego doświadczenia wynika, że ​​kiedy byłeś z kimś przez naprawdę długi czas, w końcu wpadasz w pewne role w związku, spełniając pewne tożsamości w oparciu o twoją dynamikę, która może nawet nie odzwierciedlać True You.

Na przykład mój były partner instynktownie obudził się wcześniej niż ja i był oczywiście osobą bardziej odprawiającą, a on pomyślał o mnie jako rodzaju niechlujnego śpiącego w porównaniu, więc wiedząc, że miał o mnie to wrażenie, spełniłem to - bardziej i bardziej wyjątkowo z czasem, w rzeczywistości - nawet choć tak naprawdę nie myślałem o sobie jako o niechlujnym lub leniczym człowieku. Innymi słowy, wrażenie mojego partnera o moim zachowaniu wpłynęło na mój rzeczywisty zachowanie i umożliwiło (i zaostrzyło) wszelkie wrodzone lenistwo, które mogłem posiadać w sposób naturalny lub nie.

Ale potem zostałem uwolniony. Kiedy związek się skończył, a wrażenie mojego byłego o mnie zniknęło wraz z resztą jego rzeczy, myślę, że podświadomie czułem, że pozwolono być schludną, nieco bardziej zorientowaną na poranną osobę, którą zawsze byłam głęboko. I jasne, może strach przed nieznanym jest jego częścią, ale jeśli piękne, wywołujące niepokój wrażenia nowej niezależności sprawi, że pozdrawiam słońce nieco wcześniej w ciągu dnia i ładnie umieszczam moje poduszki na moim łóżku, kiedy jestem przy tym, to wczesne życie ptaków może być w końcu dla mnie.

1. Hu Y, Shmygelska A, Tran D, Eriksson N, Heavy JY, Hinds DA. GWA z 89 283 osób identyfikuje warianty genetyczne związane z zgłaszaniem samodzielnego bycia porannym . Wspólny Nat . 2016; 7: 10448. Dwa: 10.1038/NCOMMS10448