Ally Love z Pelotonu prawie zginęła w wypadku samochodowym w wieku 9 lat i powiedziano jej, że nigdy więcej nie będzie biegać

Moje życie zmieniło się, gdy miałem 9 lat, kiedy zostałem potrącony przez samochód i złamałem lewą kość udową. Leżałam w szpitalu przez siedem dni, a po około czterech, pięciu dniach nie wyglądało to dobrze, bo traciłam dużo krwi.

Nie mogłam od razu poddać się operacji, ponieważ szpilka, której potrzebowali lekarze, musiała być specjalnie wyprodukowana w Chinach i wysłana (ponieważ zwykle używa się jej u starszych osób, które łamią biodro), więc zajęło to sporo dni. Tymczasem leżałem w łóżku z ciężarem na końcu kostki, oddzielając kość tak, że się nie goiła.

Lekarz powiedział mojej mamie, że może chce się po prostu przygotować. Weszła do pokoju i powiedziała mi, że mam dwie możliwości: możesz albo odpuścić i być z Bogiem, albo możesz się modlić i walczyć o swoje życie.

Powiedziała, że ​​tak czy inaczej, to zależy od ciebie. Nie wiem, czy jako rodzic zdecydowałabym się na tak ważną decyzję dla 9-latka. Ale zrobiła to i doceniam ją za to, ponieważ zdecydowałam się walczyć o swoje życie i modlić się – i nigdy nie przestałam robić tych dwóch rzeczy.

Po operacji lekarz powiedział, że nigdy nie będę biegaczem.

Powiedzieli, że nigdy nie zostanę sportowcem i że w wieku 15 lat mogę zachorować na artretyzm od chodzenia. Udało mi się przeciwstawić tym przeciwnościom i zdecydowałem, że naprawdę chcę poruszyć swoim ciałem.

Spędziłem rok na fizjoterapii i kiedy to się skończyło, zacząłem chodzić. Byłam bardzo wdzięczna, że ​​wyszłam cało z tego naprawdę okropnego wypadku, ale po roku nauki w domu nie mogłam się doczekać, żeby wyjść z domu.

Powiązane historie

• Peleton ma nowy rower, a stary jest tańszy
• Bieżnik Peloton: nowy przegląd bieżni

Mama umieściła mnie na obozie, gdzie oferowali taniec hiphopowy, karaibski i zachodnioafrykański.

Pod koniec lata zagraliśmy wielki występ. Przyszła moja mama, tata i siostra, a kiedy mój taniec się skończył, nauczyciel podszedł do mojej mamy i powiedział: „Twoja córka jest naprawdę utalentowana, powinieneś spróbować z nią tańczyć”. A moja mama na to: Moja córka? Ona nie ma żadnego rytmu! To było naprawdę zabawne.

Ale potem mama zapisała mnie na zajęcia taneczne. Kiedy byłem w szkole średniej, zacząłem to robić o wiele ciężej.

Zakochałam się w poruszaniu ciałem.

To świetny sposób na wyrażenie swoich uczuć, gdy nie jesteś w stanie ich wyrazić.

W szkole średniej wzięłam udział w przesłuchaniach do The New World School of the Arts w moim rodzinnym mieście Miami, która jest jedną z najlepszych szkół artystycznych w kraju.

Każdego lata jeździłem do Nowego Jorku i występowałem z Dance Theatre of Harlem. Przyjazd do Nowego Jorku każdego lata – poznanie miasta, zakochanie się w jego kulturze i rytmie – był punktem zwrotnym.

Zdecydowałam, że chcę zająć się tańcem zawodowo. Jedynym zastrzeżeniem mojej mamy było to, że muszę ukończyć studia. Ukończyłem więc Uniwersytet Fordham z tytułem licencjata w dziedzinie sztuk pięknych i specjalizacji z teologii.

Następnie tańczyłam z wielkimi baletami w Kanadzie i San Francisco, przez trzy sezony występowałam jako tancerka Knicks, a ostatecznie zostałam instruktorką Peloton. Mam artretyzm po wypadku, ale zdarza się to rzadko.

Dziś moją ulubioną liczbą jest 10.

W sierpniu, gdy miałem 9 lat, zostałem potrącony przez samochód, a kiedy w kwietniu skończyłem 10 lat, przeszedłem na drugą stronę.

Kiedy skończyłem 10 lat, mogłem się poruszać. Ta umiejętność odzyskania wolnej woli, powrotu do wykonywania czynności, których według lekarza nigdy więcej nie zrobię, wydarzyła się, gdy miałem 10 lat.

Czuję się, jakbym zaczęła żyć w wieku 10 lat i nigdy nie przestała.

Ally Love jest instruktorką peletonu i założycielką