W liceum zawsze byłam osobą aktywną (uprawiałam dużo sportu), ale kiedy poszłam na studia, byłam zbyt zajęta, aby trzymać się spójnego planu treningowego.
Nabyłem też niezbyt zdrowe nawyki żywieniowe (nocne biegi z przyjaciółmi były świetną zabawą!), co tylko przyczyniło się do wzrostu mojej wagi.
Nie tylko zyskałam „pierwszą 15-tkę” – musiałam kupować różne ubrania w większych rozmiarach, głównie czarne, ponieważ czułam się niepewnie w czymkolwiek innym.
Uczyłem się, aby zostać pielęgniarką, ale zdałem sobie sprawę, że nie postępuję zgodnie z radami, które przygotowywałem do udzielenia pacjentom.
Miałem być zwolennikiem zdrowia i uczyć się, jak edukować innych, co to znaczy prowadzić zdrowy tryb życia i podejmować kroki, aby zapobiegać takim schorzeniom, jak wysokie ciśnienie krwi i choroby serca. Ale w ogóle nie poszłam na spacer.
Któregoś razu podczas ćwiczeń laboratoryjnych musieliśmy sobie nawzajem mierzyć ciśnienie krwi, ale nie pozwoliłam nikomu mierzyć mojego. Wiedziałem, że prawdopodobnie będzie wysoki, ponieważ miałem nadwagę. Poczułem się zawstydzony – miałem tylko 20 lat. Nie powinienem mieć problemów z ciśnieniem.
Ten moment był dla mnie punktem zwrotnym. Zdałam sobie sprawę, że moje zdrowie jest zagrożone i postanowiłam coś zmienić.
Rzuciłem sobie wyzwanie, aby pić galon wody dziennie przez dwa tygodnie.
Postanowiłem też robić co najmniej 12 000 kroków dziennie i zdecydowałem, że nie będę jadł fast foodów, chyba że będzie to z przyjaciółmi. Przygotowywałam wiele posiłków z wyprzedzeniem i chociaż nie robiłam żadnych produktów całkowicie zakazanych, starałam się skupić na całych, pożywnych składnikach.
Dzięki uprzejmości Olivii Charles
Zacząłem też zapisywać wszystko, co jem – niekoniecznie po to, aby śledzić kalorie (choć celowałem w około 1500 kalorii dziennie), ale po to, aby śledzić, co wkładam do swojego organizmu. Na początku było to naprawdę uciążliwe, ale kiedy nabrałam nawyku zapisywania dziennika jedzenia, stałam się o wiele bardziej uważna i świadoma tego, co jem. Aha, i straciłem 35 funtów w ciągu trzech lat, odkąd zmieniłem styl życia w taki sposób – i to wcale nie tak nędzny!
Oto jak teraz wygląda dla mnie typowy dzień jedzenia:
Baton proteinowy Clif Builder
40 dolarów w Amazonie - Śniadanie: A Baton proteinowy Clif Builder z kawą
- Obiad: Gotowy kurczak z brokułami i słodkimi ziemniakami
- Kolacja: Warzywa gotowane na parze z chudym białkiem, takie jak kurczak, tuńczyk lub mięso delikatesowe
- Przekąska: Ser sznurkowy i migdały lub marchewka
Nadal utrzymuję swój cel, jakim jest picie galona wody dziennie. Szczerze mówiąc, nawodnienie po prostu poprawia mi samopoczucie. Poza tym picie dużej ilości wody uniemożliwia mi picie czegokolwiek bardzo słodkiego – rzadko mam już ochotę na napoje gazowane lub soki.
Zaczęłam też więcej ćwiczyć i odkryłam, że uwielbiam czuć się silna.
Kiedy zacząłem wprowadzać zdrowe zmiany, po raz pierwszy wziąłem udział w zajęciach ze spinningu, które pomogły mi odkryć, że ćwiczenia o wysokiej intensywności dają mi ogromną motywację. Kiedy to sobie uświadomiłem, zacząłem ćwiczyć Pomarańczowa teoria fitness , zbyt.
Poczucie, że jestem silny i w dobrej formie, sprawia, że wracam po więcej. (Uwielbiam nie męczyć się wchodząc po schodach.) A teraz, gdy jestem dyplomowaną pielęgniarką, w ramach mojej pracy muszę dużo schylać się, chodzić i podnosić. Dzięki moim ćwiczeniom mogę z radością stwierdzić, że to wszystko nie boli. Podchodzę do swojej 13-godzinnej zmiany, wiedząc, że moje ciało jest wystarczająco silne, aby sobie z tym poradzić.
Teraz mam nowy cel: przebiec cały półmaraton.
Widziałem, do czego zdolne jest moje ciało i jak może się przekształcić i dostosować, gdy jest naciskane, i nie mogę się doczekać, aby zobaczyć, co uda mi się osiągnąć dalej.
Dzięki uprzejmości Olivii Charles
Zamierzałem przebiec półmaraton na wiosnę i naprawdę przebiec cały dystans, a nie biegać.
Uwielbiam to, że jestem teraz w punkcie, w którym mogę powiedzieć: „To jest to, co mi się sprawdza i to jest po prostu sposób, w jaki żyję”.
