Liczba kobiet uwięzionych w Stanach Zjednoczonych jest wyższa niż kiedykolwiek. W latach 1980–2020 liczba więźniów wzrosła 231 000 kobiety. Ta rosnąca liczba może być częściowo przypisywana wykorzystywaniu seksualnym rurociągu więziennym-które w dużej mierze celują i dotyka kobiet w kolorze, kobiet LGBT i kobiet niezgodnych z płciami.
Biorąc pod uwagę ciągłe horrory uwięzione kobiety codziennie (od przemocy po słaby dostęp do opieki medycznej), można się zastanawiać, dlaczego dostęp do kosmetyków byłby niepokojący. Ale rzeczywistość jest dostępem do makijażu, podczas gdy uwięziony może pomóc w samoocenach i wspieraniu społeczności. Mając to na uwadze, rozmawialiśmy z wcześniej uwięzionymi wpływowymi Jen Cutting , Po prostu Gomez , I Cece Robinson Aby dowiedzieć się więcej o znaczeniu piękna kobiet w więzieniu.
Jak wygląda dostęp do kosmetyków w więzieniach kobiet
Od dziesięcioleci legalność kosmetyków w więzieniach amerykańskich była gorącym tematem. Użycie makijażu było Zakazano w Nowym Jorku Penitentiaries do 1920 r. Prawie 80 lat później, Wirginia próbował zakazać kosmetyków w swoim więzieniu W 1998 r. Uważając je za potencjalną kontrabandę. Dzisiaj dostęp do produktów do makijażu i higieny osobistej jest mniej ograniczony. Jednak nadal różni się w zależności od tego, czy ktoś jest w więzieniu, czy więzieniem, stanowej czy federalnej instytucji oraz w jakim stanowym i hrabstwie.
Gomez nie miał dostępu do kosmetyków w więzieniu hrabstwa. Kiedy przeprowadziła się do więzienia stanowego, wszystko było nieco inne. W więzieniu mówi, że osoby z biednym statusem (osoby z niewielkimi lub żadnymi pieniędzmi na swoim koncie) otrzymały dwa rzuty papieru toaletowego i bar mydła co tydzień. Raz w miesiącu otrzymywali 24 podkładki sanitarne, szczoteczkę do zębów i pastę do zębów. Inne przedmioty, takie jak szampon, odżywka lub dezodorant, musiały zostać zakupione za pośrednictwem komisarza (sklep w więzieniach i więzieniach). W większości więzień uwięzione osoby mogą kupować przedmioty co jeden do dwóch tygodni. Pomiędzy tym czasem muszą skorzystać z swoich przedmiotów lub czekać na pakiety opieki od bliskich (które mają ograniczenia).
Gomez mówi, że jej komisarz zaopatrzył podstawy, takie jak brązowy cień do powiek, gorąca różowa szminka, chapstick, tusz do rzęs oraz czarny i brązowy eyeliner. Nic dziwnego, że wybór pielęgnacji włosów był również skromny, szczególnie w przypadku włosów AFRO, Coily. Kiedy Robinson został po raz pierwszy wysłany do więzienia w Pensylwanii, była tam jedyną czarną kobietą i mówi, że opcje jej włosów były „niewielkie”.
Wiele osób uwięzionych jest zmuszonych do tworzenia własnych produktów, gdy pożądane przedmioty są niedostępne. Robinson mówi, że przybyła do więzienia pośród wybuchu wszy, który wymagał od nich ciągłego mycia włosów. Jako ktoś z czołowymi włosami, często mycie włosów spowodowało uszkodzenie. Aby leczyć łamanie i suchość, stworzyła własną maskę za pomocą smaru do włosów Royal Crown, witamin i Monistat 7 (wszystko, co było dla niej dostępne w komisji).
Do cięcia produkty kosmetyczne stało się biznesem w więzieniu, często tworząc wargi i zarośla z oliwą z oliwek, cukru i masła kakaowego. Gomez twierdzi, że inne powszechne mikstury obejmowały „Jolly Gel”, żel do włosów złożony z balsamu i jolly ranchers. Pamięta także obserwowanie, jak kobiety mieszają wosk używane do wzmocnienia podłóg więziennych kolorowymi wiórami ołówkowymi, aby stworzyć lakier do paznokci.
Jeśli chodzi o produkty kosmetyczne DIY w więzieniu, handlowanie może odgrywać ogromną rolę. Cięcie mówi, że niektóre osoby wymieniły żywność na elementy potrzebne do tworzenia makijażu. Często inne elementy (takie jak kolorowe ołówki lub olej kuchenny) musiały zostać skradzione z różnych obszarów więzień, ponieważ nie były one dostępne do zakupu w komisarzu. Oczywiście to było z ryzykiem. Cięcie mówi, że więźniowie musieli ukryć skradzione przedmioty przed autorytetem, ponieważ można je skonfiskować za bycie kontrabandą, potencjalnie powodując dalszą karę.
Podczas gdy dostępność produktów kosmetycznych w więzieniu nadal jest powszechnym problemem, warto zauważyć, że ludzie mają dostęp do salonów kosmetycznych w niektórych obiektach. Wiele instytucji oferuje również osobom możliwość zdobycia licencji na kosmetologię podczas służby czasu - lukratywne umiejętności, biorąc pod uwagę 27% stopa bezrobocia wśród wcześniej uwięzionych ludzi. „Znaczenie posiadania przestrzeni kosmetologii było dwojakie” - zauważa Gomez. „Wszyscy mieliśmy szczęście, że mamy pozory kobiecości, mając możliwość wyprostowania włosów, zwijania ich, a nawet dobrego umycia i wysusz. Ale było to również bardzo ważne dla kobiet, które nie miały kariery i cieszyły się tym powołaniem.
Transseksualny dostęp kobiet do kosmetyków w więzieniach
W przypadku osób transpłciowych w więzieniach powszechny dostęp do produktów i usług kosmetycznych nadal jest jeszcze wolniej rozwiązanym problemem. Dla wielu kobiet trans produkty kosmetyczne często służą jako ważne narzędzie potwierdzające płeć i pomagają w ich przejściowej podróży. Jednak uwięzione kobiety trans często znajdują się w więzieniach mężczyzn i pozbawione makijażu, co prowadzi do zwiększonego poczucia dysforii płciowej i napiętego zdrowia psychicznego.
W 1993 roku Michelle Murray , że kobieta transpłciowa w federalnej instytucji więziennej w Kentucky petycja zwróciła się do dostępu do kosmetyków, które pomogły jej utrzymać jej kobiecy wygląd naruszenia jej praw ósmej poprawki. Sędzia odmówił jej skargi, stwierdzając: „Produkty kosmetyczne nie należą do minimalnej cywilizowanej miary potrzeb”. Podobne roszczenie zostało złożone w 2014 roku Ashley Jean Arnold , Trans Kobieta uwięziona w Wirginii i odrzucona z tego powodu, że użycie kosmetyków przez Arnolda może wywołać napaści seksualne lub ułatwić ucieczkę.
Od tego czasu poczyniono pewne postępy. Na przykład w sierpniu 2015 r. Shiloh Quine osiągnął Ugoda z Kalifornijską Departamentem Korekcji i Rehabilitacji (CDCR) Stwierdzono to, że muszą zapłacić za operację ponownego zsunięcia seksu, umieścić ją w obiekcie CDCR, w którym mieści kobiety po operacji i dostarczać dostęp do przedmiotów wyznaczonych dla kobiet. W ramach orzeczenia CDCR zgodził się również umożliwić więźniom transpłciowym dostęp do odzieży i przedmiotów komisarza zgodnie z ich tożsamością płciową. W tym samym roku, Pensylwania Zmieniła listy komisarzy, umożliwiając osobom transpłciowym na zakup makijażu, barrettes lub bielizny potwierdzającej płeć.
Wpływ kosmetyków na rehabilitację i morale
Ograniczenie dostępu do potrzeb i produktów „luksusowych” (tj. Kosmetyków) zmusza osoby uwięzione w celu znalezienia innych sposobów na uzyskanie tego, czego potrzebują - i te sposoby często nie sprzyjają życiu poza uwięzieniem. „Teoretycznie więzienie ma być miejscem, w którym jesteś rehabilitacji i jesteś przygotowany do powrotu do społeczeństwa” - mówi Gomez. „Jeśli nie dasz więźniom dobrej platformy, sprawiasz, że są nieszczęśliwi i urażający. Nie uczysz ich, jeśli postępujesz właściwie, dostajesz właściwą rzecz. Zamiast tego uczysz ich, jeśli ukradniesz cebulę i wymieniajesz ją, możesz dostać szampon lub szminkę.
Zapewnienie uwięzionych ludzi równych dostępu do piękna nie jest ostatecznym rozwiązaniem dehumanizacji uwięzionych ludzi, ale jest jej częścią. Wielu uważa i twierdzi, że uwięzieni ludzie zasługują na dostęp do poniżania leczenia i absolutnego minimum, wyrażonego popularnością zwrotów takich jak: „Jeśli nie możesz spędzić czasu, nie rób przestępstwa”. Oczywiste jest jednak, że możliwość korzystania z produktów kosmetycznych, podczas gdy uwięzione nie jest kwestią próżności lub samoopatności. Zamiast tego jest to kwestia zdrowia psychicznego i przetrwania. Kobieta z niską samooceną i niską pewnością siebie nie będzie dobrze w wielu aspektach jej życia-mówi Gomez. „Jeśli możesz dać tej kobiecie coś, co sprawi, że poczują się dobrze, mogą zrobić lepiej, kiedy wyjdą”.
Cięcie przypomina te uczucia, stwierdzając: „Tylko dlatego, że stajesz się uwięziony, nie oznacza, że stajesz się mniej człowiekiem” - mówi. Podsumowując: rozwiązania Band-Aid, takie jak dostęp do kosmetyków w więzieniu, są niezwykle ważną częścią ochrony ludzkości uwięzionych ludzi.
