„Jestem osobistym trenerem — oto jak schudłem 200 funtów dzięki ćwiczeniom i nastawieniu 80-20”

Moim pierwszym wspomnieniem w gabinecie lekarskim było słowo „otyłość”. W wieku 12 lat zdiagnozowano u mnie zespół policystycznych jajników (PCOS), złożone zaburzenie endokrynologiczne spowodowane brakiem równowagi hormonów płciowych, co przyczyniło się do mojej masy ciała i trudności z jej utratą. Zawsze byłam większa od moich przyjaciół i nienawidziłam sportu, ponieważ czułam się niezręcznie w swoim ciele. Od warzyw robiło mi się wtedy niedobrze i jadłam fast foody trzy razy dziennie, każdego dnia. Żywiłem się nuggetsami z kurczaka, frytkami, cheeseburgerami i grillowanym serem. Przez całe moje dzieciństwo i wczesną dorosłość chodziłam do różnych dietetyków, którzy starali się zachęcać do bardziej zbilansowanej diety, ale ja miałam ochotę na fast foody i kontynuowałam te same nawyki. Moja waga systematycznie rosła.

W wieku 17 lat poślubiłem moją ukochaną z gimnazjum. Był w wojsku, więc wyprowadziłem się z domu i nagle stałem się dorosły. Nadal przybierałam na wadze, ale będąc częścią rodziny wojskowej, miałam dostęp do nowych lekarzy i informacji na temat zdrowego odżywiania. Wiedziałam, że trzeba coś zmienić, dlatego zdecydowałam się spróbować diety ketonowej. Po trzech dniach płakałam do męża prosząc go o hot-doga albo makaron z serem. Dieta była wyjątkowo irytująca i czułam się okropnie.

Powiązane historie

• Co robić, gdy osiągniesz plateau utraty wagi
• „Jestem dietetykiem, który schudł 50 funtów na Mounjaro”
• Twój przewodnik po treningu siłowym w celu utraty wagi

Stamtąd przeszedłem przez każdą modną dietę pod słońcem. Byłam nieszczęśliwa, ale efekt jo-jo przyniósł pewien sukces w odchudzaniu. Czasami traciłem nawet 50 funtów. Będąc jednak częścią rodziny wojskowej, która ciągle się przemieszczała, trudno było zachować konsekwentność. Z każdym ruchem uciekałam się do starych nawyków i przybierałam na wadze, a nawet trochę.

Dzięki uprzejmości Sarah Infinger

Kiedy skończyłam 20 lat, mój lekarz zalecił mi operację odchudzania.

Ale nawet nie chciałam zaprzątać sobie tym głowy. Byłam młoda i miałam pewność, że sama uda mi się schudnąć, więc zatrudniłam osobistego trenera i nadal próbowałam różnych diet. To było to samo błędne koło, a ja przybierałam na wadze coraz bardziej. Wchodząc po schodach zapierało mi dech w piersiach, ledwo mogłam przykucnąć, żeby bawić się z psami, a wiązanie butów to był maraton. Moje ciało przypominało więzienie. W najcięższym momencie ważyłem 371 funtów.

Moi lekarze przez następne cztery lata nadal zalecali operację odchudzającą, aż pewnego dnia coś w końcu zaskoczyło: zdałem sobie sprawę, że moi lekarze wiedzą więcej niż ja. Moje metody nie działały, a operacja była najlepszym sposobem na uratowanie mojego zdrowia.

Powiązane historie

• „W wieku 80 lat to mój dokładny program ćwiczeń siłowych”
• Badania mówią, że spacerowanie po jedzeniu pomaga w utracie wagi
• Dokładny program, który wykonuje ten trener, aby zachować formę

Zanim mogłem oficjalnie zaangażować się w operację odchudzania, musiałem zmienić swój styl życia, więc zapiąłem pasy na siłowni i zacząłem ćwiczyć dwa dni w tygodniu z osobistym trenerem. Zaczęliśmy od ruchów z masą własnego ciała, a następnie stopniowo przechodziliśmy do ćwiczeń z wolnymi ciężarami, takich jak uginanie bicepsa, wyciskanie ramion i przysiady ze sztangą. W miarę budowania siły i wytrzymałości zwiększałem liczbę sesji treningowych do czterech tygodniowo.

Zatrudniłam też dietetyka. Diety awaryjne wyraźnie nie pomogły, więc mój nowy dietetyk zalecił mi stopniowe ograniczanie przetworzonej żywności. Zamiast pić dwa litry coli dziennie, zmieszałem colę z colą zero. I zamiast jeść fast foody na każdy posiłek, jadłam go za dwoje. Powoli, ale skutecznie, wyrobiłem sobie nowe nawyki i w ciągu sześciu miesięcy schudłem 50 funtów. Oficjalnie poczułam się pewnie w swojej rutynie i byłam gotowa na operację.

Dzięki uprzejmości Sarah Infinger

W listopadzie 2021 roku, w wieku 25 lat, miałem pionowa rękawowa resekcja żołądka .

Podczas zabiegu lekarze w zasadzie usunęli mi około 80 procent żołądka, pozostawiając jedynie niewielką jego część wielkość i kształt banana . Operacja jest minimalnie inwazyjna, ale jej celem było zmniejszenie rozmiaru żołądka, aby ograniczyć ilość spożywanego pokarmu i zmniejszyć ogólny apetyt.

Pod względem fizycznym powrót do zdrowia przebiegł gładko i bez powikłań i po dwóch tygodniach wróciłem na siłownię. Na początku się trzymałem chodzenie na bieżni i podnoszenie lekkich ciężarów, ale kiedy już zbudowałem siłę i dostałem zielone światło od lekarza, przeszedłem do cięższych ćwiczeń trening oporowy . Zobowiązałem się także do wykonywania ćwiczeń cardio od 20 do 30 minut cztery do pięciu razy w tygodniu, niezależnie od tego, czy chodzi o spacer z psami, wchodzenie po schodach czy jazdę na orbitreku. W ciągu pierwszych dwóch miesięcy po operacji schudłam kolejne 50 funtów.

Dzięki uprzejmości Sarah Infinger

Psychiczny aspekt mojej operacji był jednak znacznie większym wyzwaniem. Szybka utrata wagi może poważnie zaszkodzić Twojemu organizmowi hormony greliny i leptyny , które wpływają na nastrój i apetyt, przez co doświadczyłam poważnych wahań nastroju i depresji. Stres psychiczny związany z przystosowaniem się do nowego stylu życia po operacji to także emocjonalny rollercoaster, poza tym, że przyzwyczajałem się do nowego ciała. Nie czułam się sobą, więc lekarz przepisał mi leki przeciwdepresyjne i zaczęłam chodzić na terapię (która sama w sobie odmieniła moje życie).

Terapia nie tylko pomogła mi uregulować emocje pooperacyjne, ale także pomogła zidentyfikować i rozwikłać podstawowe problemy ze zdrowiem psychicznym, których doświadczyłam przez większość życia z powodu mojej wagi. Na szczęście przy wsparciu świetnej terapeutki uświadomiłam sobie, że oprócz dbania o siebie fizycznie, muszę także zadbać o siebie psychicznie. Zobowiązałam się do regularnych sesji terapeutycznych, co pozwoliło mi zmierzyć się z poważną zmianą w życiu. Pomogło mi to także zdekonstruować i pogodzić się z niektórymi moimi niepewnościami.

Tak, wracałem do zdrowia po poważnej zmianie fizycznej, ale odkryłem, że nie mogę skupiać się tylko na zdrowiu fizycznym, aby zachować zdrowie.

Moderacja właśnie przeszła metamorfozę: wypróbuj plan posiłków dietetycznych Meltyourmakeup.com 80/20.

Po operacji musiałam także przeprogramować swój mózg, aby odżywiał się zdrowo.

Nadal uwielbiałem fast foody, ale po operacji nauczyłem się tego od dietetyka i przeprowadziłem własne badania, aby dowiedzieć się, w jaki sposób jedzenie może faktycznie napędzać mój organizm. Zamiast czuć się winnym z powodu moich wyborów, chciałam znaleźć żywność, która będzie zarówno przyjemna, jak i pożywna.

Od początku postanowiłam, że moje posiłki będą proste. Liczenie makr nie było dla mnie najlepszym rozwiązaniem, ale priorytetem numer jeden było białko. Kurczak, jajka, jogurt, masło orzechowe i koktajle proteinowe to moja ulubiona potrawa, ale uwielbiam też chleb Ezekiel, brokuły, awokado, słodkie ziemniaki i lody Halo Top na deser. Staram się jeść intuicyjnie i postępować zgodnie z zaleceniami Sposób myślenia 80/20 , co obejmuje spożywanie zdrowej, pełnowartościowej żywności przez 80% czasu i bycie elastycznym przez 20% czasu. Nic nie jest zabronione i nauczyłam się, że we wszystkim należy zachować umiar.

Dzięki uprzejmości Sarah Infinger

Po kolejnych sześciu miesiącach konsekwentnych ćwiczeń i skupiania się na zbilansowanej diecie schudłem kolejne 50 funtów. Wchodzenie po schodach było teraz prostym zadaniem, zabawa z psami sprawiała mi przyjemność, a buty mogłam z łatwością zawiązać. Byłem pewny siebie i wreszcie czułem się dobrze.

Zrzucenie kolejnych 50 funtów zajęło mi jeszcze dwa lata, ale ostatnio schudłem łącznie 200 funtów. I chociaż liczba na skali zdecydowanie daje satysfakcję, nauczyłam się także cieszyć się zwycięstwami nieskalowymi, takimi jak zdobywanie nowych PR na siłowni, podróżowanie z mężem, budowanie społeczności online ( @sarahinallsizes ) i założenie własnej firmy zajmującej się szkoleniami personalnymi.

Waga nie jest już jedyną miarą moich postępów, a liczba na wadze mnie nie definiuje.

Dzięki uprzejmości Sarah Infinger

Dziś z radością ćwiczę cztery do pięciu razy w tygodniu, a jedzenie traktuję jako sposób na odżywienie ciała. Mam też na celu start w zawodach m.in kulturystyka zawodów następnego lata i nie mogę się doczekać dyscypliny, zaangażowania i miłości do siebie, które towarzyszą popychaniu się do nowych granic.

Moje ciało doprowadziło mnie tak daleko przez życie i teraz, w wieku 29 lat, nadeszła moja kolej, aby się odwdzięczyć. Nic o moim podróż odchudzająca było łatwe, ale o to właśnie chodzi. Utrata wagi to nie wyścig, to podróż.